رحلت ابو ايوب
ابو ايوب در تمام طول عمر با بركت خود همواره پا به ركاب و شمشير به دست بود و در ميدان هاى جنگ براى اعتلاى اسلام و دفاع از حق جنگيد. و نيز در سه جنگ زمان خلافت على عليه السلام در ركاب آن حضرت جنگيد و از اسلام دفاع كرد.او در پايان عمر طولانى خود نيز در سال 51 يا 52 قمرى زمان سلطنت معاويه، در حالى كه در روم سرگرم جهاد با نيروهاى ارتش روم بود، مريض شد و از دنيا رفت و در همان سرزمين نزديك قسطنطنيه به خاك سپرده شد. [ اسدالغابه، ج 2، ص 81 ؛ و به الاصابه، ج 2، ص 235 و تهذيب التهذيب، ج 3، ص 510 رجوع شود. ]
اما از آن جا كه در زمان معاويه به كمك و يارى او وارد جنگ شده، اگر با اجازه از امام زمانش حضرت ابا عبداللَّه الحسين عليه السلام بوده باشد، پس عمل او جهاد در راه خداست چنانچه جنگ هاى زمان عمر بن خطاب مورد رضايت حضرت على عليه السلام بوده زيرا در جهت بسط و توسعه كشور اسلامى بوده است و چنانچه شركت او در جنگ بدون اذن امام عليه السلام بوده شايد به نظر خودش حضور در جنگ با دشمنان را ضرورى و لازم مى دانسته و احتمال دارد از روى بى توجهى و غفلت بوده است، و اللَّه العالم.