رحلت ابو ايوب - اصحاب امام علی(علیه السلام) جلد 1

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

اصحاب امام علی(علیه السلام) - جلد 1

سید اصغر ناظم زاده قمی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


رحلت ابو ايوب

ابو ايوب در تمام طول عمر با بركت خود همواره پا به ركاب و شمشير به دست بود و در ميدان هاى جنگ براى اعتلاى اسلام و دفاع از حق جنگيد. و نيز در سه جنگ زمان خلافت على عليه السلام در ركاب آن حضرت جنگيد و از اسلام دفاع كرد.

او در پايان عمر طولانى خود نيز در سال 51 يا 52 قمرى زمان سلطنت معاويه، در حالى كه در روم سرگرم جهاد با نيروهاى ارتش روم بود، مريض شد و از دنيا رفت و در همان سرزمين نزديك قسطنطنيه به خاك سپرده شد. [ اسدالغابه، ج 2، ص 81 ؛ و به الاصابه، ج 2، ص 235 و تهذيب التهذيب، ج 3، ص 510 رجوع شود. ]

اما از آن جا كه در زمان معاويه به كمك و يارى او وارد جنگ شده، اگر با اجازه از امام زمانش حضرت ابا عبداللَّه الحسين عليه السلام بوده باشد، پس عمل او جهاد در راه خداست چنانچه جنگ هاى زمان عمر بن خطاب مورد رضايت حضرت على عليه السلام بوده زيرا در جهت بسط و توسعه كشور اسلامى بوده است و چنانچه شركت او در جنگ بدون اذن امام عليه السلام بوده شايد به نظر خودش حضور در جنگ با دشمنان را ضرورى و لازم مى دانسته و احتمال دارد از روى بى توجهى و غفلت بوده است، و اللَّه العالم.

ابو ايوب بن ازهر سلمى

نصر بن مزاحم مى گويد: از تميم بن حِذيم ناجى شنيدم كه مى گفت: از ميان اصحاب على عليه السلام كه در مبارزه هاى تن به تن در صفين، مجروح و زخمى شدند، افراد زيادى هستند و نام بسيارى از آنان را ذكر كرد، از جمله ابوايوب بن ازهر سلمى بود. [ ر. ك: وقعة صفّين، ص 558 - 556. ]


ابو ايوب بن باكر حَكَمى

به گفته تميم بن حِذيم ناجى ابوايوب بن باكر حَكمى از ياران اميرمؤمنان عليه السلام بود كه در نبرد تن به تن در جنگ صفين مجروح شد. [ ر. ك: وقعة صفّين، ص 558 - 556. ]

ابو أراكه بجلى كوفى

به گفته شيخ طوسى ابو أراكه بجلى از اصحاب اميرمؤمنان حضرت على عليه السلام و از اهالى كوفه بود، [ رجال طوسى، ص 63، ش 10. ] اما برقى وى را يمنى مى داند. [ رجال برقى، ص 6. ]

/ 390