سعد بن مسعود انصارى - اصحاب امام علی(علیه السلام) جلد 1

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

اصحاب امام علی(علیه السلام) - جلد 1

سید اصغر ناظم زاده قمی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


سعد بن مسعود انصارى

سعد "سعيد" [ شيخ طوسى او را سعيد بن مسعود و در زمره اصحاب امام على عليه السلام ثبت كرده است. "رجال طوسى، ص 44، ش 23"؛ ابن ابى الحديد نيز در شرح نهج البلاغه، ج 16، ص 27 حاكم مدائن را سعد بن مسعود و در ص 42 سعيد بن مسعود ثبت كرده است. ] بن مسعود، عموى مختار بن ابى عبيد ثقفى [ مختار همان شخصيتى است كه پس از واقعه جان گداز كربلا و شهادت سيدالشهدا، و شهادت اصحاب و فرزندانش قيام كرد و انتقام خون آن عزيزان را از قاتلانشان گرفت "مختصرى از شرح حال او در ترجمه رفاعة بن شداد گذشت". ] و از اصحاب و انصار رسول خدا صلى الله عليه و آله به شمار مى آيد. [ اسد الغابه، ج 2، ص 294. ]

سعد از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل نموده كه فرمود:

كان نوح عليه السلام اذا لبس ثوباً حَمدَ اللَّه، و إذا أكل أو شرب حمد اللَّه، فلذلك سُمّى عبداً شكورا؛

حضرت نوح عليه السلام هرگاه لباسى به تن مى كرد، حمد خدا مى نمود و هر گاه چيزى مى خورد يا آبى مى نوشيد، حمد خدا را مى كرد، از اين رو عبدِ شكور ناميده شد. [ اعيان الشيعه، ج 7، ص 230. ]

حكومت سعد در مدائن

سعد بن مسعود جزو كارگزاران دولت كريمه اميرالمؤمنين عليه السلام بود و از جانب آن حضرت به امارت و فرماندارى مدائن منصوب شد و تا دوران خلافت امام حسن مجتبى عليه السلام در اين سمت باقى بود.

طبق نقل نصر بن مزاحم، حضرت على عليه السلام او را قبل از آن كه بر مدائن منصوب كند بر استان زوابى [ در توضيح استان زوابى در حاشيه وقعة صفين، ص 11 چنين آمده است: در عراق چهار نهر بوده است: دو نهر بالاى بغداد و دو نهر پايين آن كه به هر كدام زاب گويند، و به هر يك از اين نهرها، زابى هم اطلاق شده كه جمع آن زوابى مى باشد. ] گمارد. [ وقعة صفين، ص 11. ] و در جنگ جمل او را امير بر قبايل قيس و عبدالقيس قرار داد. [ شرح ابن ابى الحديد، ج 3، ص 193. ] و پس از استقرار در كوفه و قبل از جنگ صفين، او را به عنوان فرماندار مدائن انتخاب كرد. او در اين سمت بود و امام حسن عليه السلام در روز ساباط به او پناه برد. [ ر. ك: بحارالانوار، ج 32، ص 357؛ تاريخ طبرى، ج 4، ص 565. ]

/ 390